ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Ο Βασίλης Μαζωμένος για το Μέσα στο Δάσος

Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2010

Προσωπική ματιά

Επίθεση στη δικτατορία του ρεαλισμού

Την ταινία του Αγγελου Φραντζή «Μέσα στο δάσος» καθορίζει η αναζήτηση του χαμένου παραδείσου.

Ο σύγχρονος άνθρωπος, γεμάτος υπαρξιακά κενά και αδιέξοδα, επιχειρεί μια απελπισμένη έξοδο στη Φύση. Περιμένει από αυτή την επιστροφή στην αρχέγονη αθωότητα και το ένα και μοναδικό στοιχείο που θα τον ανακαθορίσει, την Αλήθεια. Στοιχηματίζει με το αδύνατο, για να το κάνει μέσω του έρωτα δυνατό. Και συντρίβεται, όπως ακριβώς όλες οι εφηβικές εξεγέρσεις απέναντι στην πατρική εξουσία,όπως όλες οι νεανικές αντιβίαιες εκδηλώσεις ενάντια στο Σύστημα (χίπις).

Η ταινία του Φραντζή, από την πρώτη σκηνή, μας ξεκαθαρίζει ότι το παιχνίδι είναι χαμένο. Οι τρεις νέοι (καταπληκτικοί οι Κάτια Γκουλιώνη, Ιάκωβος Καμχής και Nathan Pissoort) ανατινάσσονται με το αυτοκίνητό τους. Αδιάφορο αν είναι συνειδητή πράξη και των τριών ή του ενός. Η πρώτη αυτή σκηνή θα καθορίσει όλη την ταινία. Ολο το άλλο αποτελεί υλικό μιας τεμαχισμένης μνήμης, που στον πυρήνα της έχει μαζέψει υλικό από τα όνειρα και τις επιθυμίες.

Η συνεχής διείσδυση στο εσωτερικό της παρθένας φύσης, με τα πράσινα τοπία, τα ποτάμια, τα δέντρα, τους χυμούς και τους μικρούς ήχους, γίνεται υλικό μύησης για τα τρία νέα παιδιά που αναζητούν τη δική τους σωτηρία, όχι στην Πολιτική ούτε καν στην Τέχνη, αλλά σε μια παγανιστική περιπλάνηση με ψυχοπομπό τις αισθήσεις. Σαν να γνωρίζουν ότι θα χαθούν, αφήνονται στις αισθήσεις τους, μέσω μιας επώδυνης πανσεξουαλικότητας, συντρίβοντας κάθε κοινωνικό «πρέπει και γιατί».

Η τολμηρότητα του εγχείρηματος δεν οφείλεται στις σκηνές του αληθινού έρωτα, όπως αυτός ξετυλίγεται στην οθόνη. Αλλωστε, στα χέρια άλλου παρόμοιο υλικό θα ξέπεφτε στην πορνογραφία ή στην αφέλεια. Αλλά στο γεγονός ότι ο Φραντζής επιλέγει να μας πει αυτή την υπαρξιακή του ιστορία «συμμετέχοντας ο ίδιος», σκηνοθετώντας δηλαδή ένα ηδονικό ημερολόγιο τριών ψυχών όπου γίνεται σαφές ότι η κάμερά του είναι η τέταρτη.

Είναι γνωστό ότι στη χώρα μας ζούμε τη «δικτατορία του ρεαλισμού». Ο Φραντζής, όπως και άλλοι ομότεχνοί μας, κινείται στον αντίποδα μιας τέτοιας αντίληψης. Κάνει την ταινία του με οδηγό το Ασυνείδητο και βγαίνει νικητής.

* Στις αίθουσες την Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΖΩΜΕΝΟΣ σκηνοθέτης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: