Κριτιτική στο Cineworld

Posted in Δημοσιεύματα on 10/10/2010 by mesastodasos

ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ
Η κινηματογραφική εμπειρία της selva oscura.
Σκηνοθεσία: Άγγελος Φραντζής
Σενάριο: Άγγελος Φραντζής, Κάτια Γκουλιώνη, Ιάκωβος Καμχής, Nathan Pissoort.
Παραγωγή 2010. Διάρκεια 97΄.

Το 1939, έχοντας στο νου του τη μακρά λογοτεχνική παράδοση της εμπειρίας του δάσους, 1 ο Γιώργος Σεφέρης περιγράφει τους αριστοτελικούς όρους της ποιητικής πράξης ως εξής:΄΄Ο έλεος: … η δυσκολία να αφήσουμε πράγματα που τόσο καιρό ζήσανε μαζί μας, τις αλλοτινές χαρές που μας δώσανε, ο καημός για τη νέα συγκίνηση. Ο φόβος: το αντίκρισμα της έλξης που μας τραβά έξω απ΄ αυτά, ο ΄΄σκοτεινός δρόμος΄΄,η selva oscura, η γύμνια μέσα σ΄ ένα πρωτοφανέρωτο κόσμο΄΄ ²

Πολλά χρόνια αργότερα, ένας νέος κινηματογραφιστής, ο Άγγελος Φραντζής, δημιουργεί μια ταινία που εξερευνά το δίπολο του ελέους και του φόβου μέσα από την εμπειρία του δάσους, χωρίς ωστόσο να ακολουθεί κανέναν αριστοτελικό όρο και κανόνα. Πολύ μακριά από το κλασσικό διηγηματικό κινηματογράφο, με υφολογικές αναφορές στο πειραματικό σινεμά του Stan Brakhage και στις αφαιρετικές συνθέσεις του Σταύρου Τορνέ, ο Φραντζής αποδομεί τις οικείες αφηγηματικές νόρμες για να μιλήσει για το ανοίκειο.

Οι νεαροί ήρωες της της ταινίας, χάνονται μέσα στο δάσος, ύστερα από την ανατίναξη του αυτοκινήτου τους. Εισχωρούν σε ένα φυσικό χώρο απεριόριστο, με απέραντα λιβάδια και ρυάκια, αλλά ταυτόχρονα και περίκλειστο, με ψηλά δέντρα και πυκνή βλάστηση. Το δάσος είναι ένας χώρος επικίνδυνος ,απωθητικός και συνάμα προστατευτικός, γοητευτικός, ένας χώρος που προκαλεί τον έλεο και ξεσηκώνει τα ένστικτα.

Ο Φραντζής καταγράφει αυτόν τον χώρο με μια ψηφιακή μηχανή στο χέρι. Η επιλογή των κουνημένων κάδρων , των φυσικών φωτισμών και της φλου εικόνας, το νευρικό μοντάζ και η αγχωτική μουσική επιτείνουν την αγωνία των προσώπων , που μοιάζουν ανήμποροι να σταματήσουν την κατάλυση των αμυντικών μηχανισμών τους, με τους οποίους είχαν οργανώσει ως τώρα την πολιτισμένη ζωή τους. Τα ανήσυχα βλέμματα, οι κομμένες φράσεις , τα ψελλίσματα, οι συριγμοί των σωμάτων, όλα συνηγορούν στην αδιαμεσολάβητη επαφή των ηρώων με τη φύση, με τις πηγές των ενορμήσεων, από τις οποίες κάποτε αποκόπηκαν. ³

Όσο περισσότερο διεισδύουν στο εσωτερικό του δάσους, οι ήρωες της ταινίας ανακαλύπτουν λησμονημένες περιοχές της ψυχοσύνθεσης, παραμελημένες ή άγνωστες πτυχές της σεξουαλικότητας , γεμίζουν με ένα αίσθημα νέο, αρχέγονο, σχεδόν ιερό. Το κόκκινο σπίτι, κρυμμένο στην καρδιά του δάσους είναι ένας χώρος που εκφράζει αυτό το ιερό αίσθημα και μαζί το δέος, το φόβο για το άγνωστο, το ανοίκειο και το απόκοσμο.

Ο Φραντζής διαχειρίζεται το φόβο αριστοτεχνικά. Πλησιάζει τη μικρή κάμερα σε απόσταση αναπνοής από τα σώματα, καταγράφει τον ιδρώτα, τις ανάσες, τα υγρά χείλη, τη σεξουαλική πράξη. Ο πραγματικός χώρος χάνεται, μεταβάλλεται σε θαμπό φόντο πίσω από την κυριαρχία των αισθήσεων και των ανομολόγητων επιθυμιών. Ο αποπροσανατολισμός έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο, δημιουργεί ένταση, ανησυχία, έναν παράξενο φόβο. Ένα αίσθημα που επιρρωνύει η ένταση των χρωμάτων της εικόνας και τα σβησμένα περιγράμματα.

Οι νεαροί ήρωες του Φραντζή ζουν , λοιπόν, την εμπειρία της selva oscura, αφήνοντας πίσω τους το κοινωνικό ένδυμα και βιώνοντας ΄΄τη γύμνια μέσα σ΄ ένα πρωτοφανέρωτο κόσμο΄΄. Παρ΄όλα αυτά δείχνουν ανολοκλήρωτοι, ανήμποροι να ισορροπήσουν ανάμεσα στις δυό καταστάσεις, ανάμεσα στο πριν και το μετά, μεταξύ του ελέου και του φόβου. Παραμένουν μετέωροι μέσα στο δάσος, χαμένοι στον απροσδιόριστο χωροχρόνο τους , τυλιγμένοι στην ομίχλη της ψυχικής τους έντασης. Η προσδοκόμενη αρμονία, η κάθαρση ,δεν έρχεται ποτέ γι ΄ αυτούς.

Η ταινία τελειώνει με μια ευδιάκριτη αναποφασιστικότητα, μέσα σε ένα κλίμα αμηχανίας, ενδεικτικό, ίσως ,της πειραματικής και ερευνητικής σκηνοθετικής πρόθεσης , αλλά απόλυτα αντιλειτουργικό για την προσληπτική ικανότητα του θεατή. Ειδικά σε μια ταινία που αναλώνεται σε όλο το μέρος της στη συνειρμική εξερεύνηση του υποσυνειδήτου, δίνοντας ελάχιστες νοηματικές λαβές στον θεατή, η πριμοδότηση μιας ατελέσφορης λύσης είναι σαφώς ένα σημαντικό σεναριακό μειονέκτημα που πλήττει το συνολικό αποτέλεσμα.

1) Από τον ήρωα της Αινειάδας ,που εισχωρεί στα βάθη ενός πυκνού δάσους για να κόψει ένα χρυσό κλωνάρι που θα τον οδηγήσει στη λύτρωση, ως τον Δάντη της Θείας Κωμωδίας, που πρέπει να διασχίσει το σκοτεινό δάσος προκειμένου να ανέβει στον Παράδεισο, το πέρασμα στο δάσος καθίσταται μια αρχετυπικής φύσεως εμπειρία, ένας κοινός ποιητικός τόπος, σύμβολο της υπαρξιακής δοκιμασίας και αναγέννησης. Πρβ. Νάσος Βαγενάς. ΄΄Η ποιητική του δάσους΄΄στο ΄΄Ειρωνική γλώσσα΄΄,σς.13-19, εκδ.στιγμή 1994.

2) Γ.Σεφέρης.΄΄Μονόλογος πάνω στην ποίηση ΄΄ στο ΄΄Δοκιμές΄΄, α΄τόμος, σ.155. εκδ. Ίκαρος 1992.

3) Ν.Βαγενάς,οπ.π.

Αντώνης Τολάκης

ΔΕΚΑΕΝΝΙΑ

Posted in Personal flowers on 04/10/2010 by mesastodasos

Το «Δεκαεννιά» είναι μια μικρού μήκους του 1995 που νομίζω έχει ένα αρκετά κοινό αίσθημα με το «Μέσα στο δάσος».

Cinema News

Posted in Δημοσιεύματα on 01/10/2010 by mesastodasos

Από τον Νεκτάριο Σάκκα

Τρία νεαρά παιδιά, δύο αγόρια κι ένα κορίτσι. Η περιπλάνησή τους στο δάσος, μία παγανιστική περιήγηση, μία αρχέγονη όσο και αιθέρια ένωση της σάρκας, της ψυχής, των αισθήσεων. Τρεις νεαροί χωρίς όνομα, χωρίς προέλευση, σε έναν κόσμο άχρονο. Σε ένα ταξίδι στη φύση, σε έναν παράδεισο όπου ο απροσδιόριστος φόβος συμπλέκεται με το σπάσιμο των δεσμών, τον πανσεξουαλισμό, την απόλυτη ελευθερία και επιθυμία. Αυτή είναι η νέα ταινία του Αγγελου Φραντζή.

Με ελάχιστα τεχνικά μέσα (μία φωτογραφική μηχανή αξίας 190 ευρώ, έναν ηχητικό εγγραφέα κι ένα laptop), με συνεργείο μόλις πέντε ατόμων και τρεις ηθοποιούς, ο Φραντζής αφήνει τη σουρεαλιστική Αθήνα που γνωρίσαμε προ 5ετίας με το «Όνειρο Του Σκύλου» για να μας ταξιδέψει στον μυστικιστικό κόσμο του φυσικού τοπίου. Το «Μέσα Στο Δάσος» είναι ένα υπαρξιακό παραμύθι, ένα οδοιπορικό τριών νέων όπου ευθύς εξαρχής γνωρίζουμε ότι είναι οι νεκροί επιβάτες ενός καμένου αυτοκινήτου. Ο θάνατος τους φέρνει στο δάσος, σε ένα τοπίο απαράμιλλης ομορφιάς όπου εξερευνούν με περιέργεια και δέος, σα να βρίσκονται ενώπιοι ενός θεϊκού βασιλείου.

Εντός αυτού του διονυσιακού περιβάλλοντος οι τρεις ήρωες βιώνουν ανορίοτα το φόβο, την απώλεια και τον πόθο, έχοντας ως μόνο τεχνητό καταφύγιο ένα πορφυρό εγκαταλελειμμένο κτίσμα, βγαλμένο από το πιο όμορφο όνειρο και συνάμα τον πιο απειλητικό εφιάλτη. Το οδοιπορικό τους είναι ο κοινός τόπος των τριών διαστάσεων που τους διέπουν και τους περιβάλλουν, της σάρκας, της ψυχής και της φύσης. Ο κώδικας επικοινωνίας βασίζεται στους ελάχιστους δυνατούς διαλόγους, καθώς κυριαρχούν οι σιωπές, τα βλέμματα και τα αγγίγματα. Τίποτα το παράταιρο, το περιττό. Ο χρόνος είναι τόσο καθορισμένος όσο σε ταινία του David Lynch. Η πορεία των ηρώων παραπέμπει αισθητικά στην αφαιρετική γοητεία που ασκεί το «Last Days» του Gus Van Sant.

Ο Αγγελος Φραντζής πρωτοπορεί στα εγχώρια κινηματογραφικά πράγματα, με μία προσωπική δουλειά που συνιστά επίτευγμα, συνυπολογίζοντας τα πενιχρά μέσα που επιστράτευσε. Παρότι χρησιμοποιεί φυσικό φωτισμό, ο φακός μίας απλής φωτογραφικής μηχανής αποδεικνύεται αρκετός ώστε να διεισδύσει στο αιθέριο των υπάρξεων και το μεγαλείο του αρχέγονου φυσικού τοπίου, αντιμετωπίζοντας με τη δέουσα ωριμότητα το εγχείρημά του. Η τρίτη του ταινία είναι μία τολμηρή δημιουργία που αναμετριέται θαρραλέα με τον πειραματισμό, επενδύει πολλά στον πρωτόγονο ερωτισμό και τη σεξουαλική ενέργεια που αποπνέει, δεν αγκομαχά κάτω από το έντονα αφαιρετικής λογικής σενάριο και προσφέρει εικόνες μαγικές με φόντο τα υπέροχα τοπία της Ηπείρου και της Μακεδονίας. Από την άλλη, το «Μέσα Στο Δάσος» είναι ο ορισμός της ταινίας που αφορά ένα εξαιρετικά περιορισμένο κοινό, αφού απέχει έτη φωτός από το συμβατικά αφηγηματικό σινεμά. Κοινώς, είναι ένα φιλμ που απευθύνεται αποκλειστικά στις αισθήσεις και το συνειρμό του θεατή, αποκλείοντας οποιαδήποτε άλλη συνήθη νοηματική εμπλοκή. Ευτυχώς όμως, που υπάρχουν ακόμα ταινίες που δε νιώθουν την υποχρέωση να συμβιβαστούν μπροστά στις εμπορικές επιταγές.

Διαβάστε τι γράφουν για το ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ!

Posted in Δημοσιεύματα on 30/09/2010 by mesastodasos

Το ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ βγαίνει σήμερα, 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, αποκλειστικά στον κινηματογράφο Odeon Οπερα.

Διαβάστε παρακάτω τι έγραψε ο ελληνικός τύπος.

Athens Voice

Αθηνόραμα

Αυγή

Το Βήμα

Sevenart

Lifo

Εθνος

Metro

People

Το Ποντίκι

30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ

Posted in Γενικά on 29/09/2010 by mesastodasos

ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΠΕΜΠΤΗ 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΦΡΑΝΤΖΗ «ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ» ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ODEON ΟΠΕΡΑ.

ΜΕ ΤΗ ΧΟΡΗΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥ Movies for the Masses

Συνέντευξη στο Big Fish

Posted in Δημοσιεύματα on 28/09/2010 by mesastodasos

Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου

Συνέντευξη στην Έλενα Χρηστοπούλου

Συνέντευξη στο ΒΗΜΑ

Posted in Δημοσιεύματα on 28/09/2010 by mesastodasos

Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2010

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ

Σινεμά με μια φωτογραφική μηχανή

Με ελάχιστα χρήματα, τρεις ηθοποιούς και πολύ πάθος ολοκλήρωσε την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του ο Αγγελος Φραντζής

O τελευταίος από τους αρκετούς ως σήμερα φεστιβαλικούς σταθμούς της ταινίας του «Μέσα στο δάσος» ήταν οι Νύχτες Πρεμιέρας, όπου πριν από μερικές ημέρες έκανε την πανελλήνια πρώτη της. Το πειραματικό φιλμ του Αγγελου Φραντζή που παρουσιάστηκε κατ΄ αρχάς ως Video installation πέρυσι στο Φεστιβάλ Αθηνών έχει ήδη διακριθεί στο εξωτερικό με συμμετοχές στα φεστιβάλ του Ρότερνταμ, του Χονγκ Κονγκ, του Νew Ηorizon της Πολωνίας, της Κολονίας κ.α. Τώρα είναι έτοιμο να δοκιμαστεί και εμπορικά στην αίθουσα όπου διανέμεται από την ερχόμενη Πέμπτη.

Γεμάτο έντονα χρώματα και βίαιες φόρμες το «Μέσα στο δάσος» αποτελεί ιδιαίτερο υπαρξιακό παραμύθι μέσα στην ομορφιά της άγριας φύσης, όπου παρακολουθούμε την αινιγματική πορεία δύο αγοριών και ενός κοριτσιού. «Είχα ανάγκη να κάνω αυτή την ταινία επειδή μιλάει για πράγματα πολύ προσωπικά και δικά μου» είπε ο σκηνοθέτης. «Αλλά την ίδια ώρα οι ταινίες είναι σαν γράμματα σε άγνωστο αποστολέα. Συναντούν ανθρώπους που ταυτίζονται ή δεν ταυτίζονται με την προσωπική ανάγκη σου».

Το «Μέσα στο δάσος» προέκυψε όταν το αρχικό σενάριο πετάχτηκε για να δημιουργηθεί εκ νέου από τον Φραντζή και τους τρεις ηθοποιούς της ταινίας- την Κάτια Γκουλιώνη και τους Νατάν Πισόρτ, Ιάκωβο Καχμή. Διατηρήθηκε μόνο το βασικό σχήμα της εξέλιξης των ηρώων. Στα γυρίσματα, τα οποία άρχισαν έπειτα από πολύμηνες πρόβες, οι ηθοποιοί τηρούσαν ημερολόγια. «Η ταινία εξελισσόταν ημέρα με την ημέρα» αναφέρει ο 35χρονος Φραντζής για την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του μετά το «Ρolaroid» (1999) και το «Ονειρο του σκύλου» (2004).

Για τον Φραντζή, ο οποίος χάρη στους γονείς του απέκτησε από πολύ νωρίς επαφή με τον εναλλακτικό κινηματογράφο, μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στη δημιουργία του «Μέσα στο δάσος» ήταν ότι γυρίστηκε εξ ολοκλήρου με το βίντεο ψηφιακής φωτογραφικής μηχανής «αξίας όχι παραπάνω από 190 ευρώ» όπως ανέφερε. Ενώ αναζητούσε χώρους γυρισμάτων, τραβούσε αυτά που τον ενδιέφεραν με μια μικρή φωτογραφική μηχανή τσέπης και είδε ότι το αποτέλεσμα ήταν πολύ κοντινό σε αυτό που ήθελε να κάνει. Κάτι σαν ψηφιακό super 8. «Αποφάσισα να τη γυρίσω σε αυτή τη φόρμα με μόνο εξοπλισμό τη μηχανή, ένα laptop και έναν ηχητικό εγγραφέα. Ολοι μού έλεγαν ότι είμαι τρελός. Εγώ επέμενα. Ηταν μια πρόκληση. Το συνεργείο αποτελούνταν από ομάδα πέντε ατόμων μαζί με μένα. Σε δύο αυτοκίνητα». Ολα τα γυρίσματα της ταινίας «Μέσα στο δάσος» πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα, ύστερα από έρευνα ενός ολόκληρου χρόνου. «Ταξίδεψα παντού και κατέληξα σε χώρους όπου ένιωθα ότι απέπνεαν ένα ιδιαίτερο πράγμα, είχαν έναν υπερβατικό χαρακτήρα. Ηθελα, με έναν τρόπο,η φύση να αντανακλά μια μόνιμη παρουσία του Θεού».

* Η ταινία «Μέσα στο δάσος» θα προβάλλεται από μεθαύριο στην αίθουσα Οdeon Οπερα.